In gesprek met
Milène Lie Kam Ping (27) woont en werkt in Houten. Al vijf jaar staat ze met veel plezier voor de klas op basisschool De Vlinder, waar ze les geeft aan groep 7. “Dat is een leuk jaar,” vertelt ze enthousiast. “Voor veel leerlingen is dit het moment dat ze voor het eerst echt kennismaken met de middelbare school. Vaak hebben ze nog geen idee wat hen te wachten staat. Daar gaan we het na de vakantie over hebben. De Vlinder is een OGO-basisschool (Ontwikkelingsgericht Onderwijs), waar kinderen leren in interactie met anderen. “We werken met thema’s, na de voorjaarsvakantie behandelen we het thema ‘Op naar het VO’, dus dit interview past daar heel goed bij!”
Daarnaast is Milène ook interne contactpersoon op school, dat is een vertrouwenspersoon voor de kinderen. “Als er iets is, op school of thuis, dan kunnen ze bij mij terecht.”
Van vmbo naar pabo
Na het behalen van haar vmbo tl-diploma volgde Milène eerst drie jaar de opleiding tot onderwijsassistent. Daarna ging ze naar de pabo, waar ze vier jaar studeerde. “Ik twijfelde eerst: wil ik dit echt? Maar toen ik eenmaal aan de slag mocht, viel alles op z’n plek.” In Houten begon ze in twee verschillende groepen en als invaller. “Zo ontdekte ik wat bij me paste. Dat kreeg vanzelf vorm.”
Haar eigen overstap naar het voortgezet onderwijs kan ze zich nog goed herinneren. “In groep 8 had ik zelf nog geen idee wat de middelbare inhield. Dat gaat nu gelukkig anders.” Ze kon destijds kiezen uit twee scholen en koos uiteindelijk voor het KWC. “Het voelde goed. En het contact met mijn mentor, mevrouw Glashouwer, voelde meteen vertrouwd.”
Milène begon op vmbo kader. “Ik haalde meteen achten en negens, maar ze wilden me niet direct naar tl laten gaan. Ik was gevoelig en sociaal-emotioneel niet sterk genoeg. Achteraf was dat een heel goed advies.” Na twee jaar maakte ze alsnog de overstap naar tl. “Toen kende ik de school en de mensen. Dat gaf vertrouwen.”
Ze is haar mentoren uit de eerste klas nog altijd dankbaar. “Mevrouw Glashouwer en meneer Malawauw hebben mij echt heel fijn geholpen. Ze begrepen wie ik was en wat ik nodig had. Die eerste jaren waren cruciaal.”
Over de overstap naar de Beethovenlaan vertelt Milène: “Het was groter, even wennen. Maar met een goede mentor en een warme overdracht ging dat snel goed. Bovendien ging mijn beste vriendin van toen mee, wat mij veel geruststelde. En ik ging ook vaak nog even terug naar de Gershwinhof om vrienden en docenten te zien en te spreken.”
Groeien in vertrouwen
Met plezier terugkijken
Milène kijkt met warmte terug op haar middelbareschooltijd. “Ik had echt een hele leuke klas, lieve klasgenoten.” Op de Beethovenlaan merkte ze wel dat sommige leerlingen elkaar al langer kenden. “In het begin was ik wat meer op de achtergrond. Ik was sowieso altijd rustig. Maar ze accepteerden me zoals ik was.”
Ze bewaart ook mooie herinneringen aan de kleine momenten. “Tussenuren waren gezellig: op school blijven of een frietje halen.” Een klassenuitje naar Utrecht, met een bezoek aan de McDonald’s, hoorde daar ook bij. Meneer Malawauw las destijds weetjes over de Big Mac voor. “Ik dacht dat hij dit allemaal uit zijn hoofd wist”, lacht ze. Pas later merkte ze dat hij de feitjes gewoon van de placemat op het dienblad aflas. Het is een herinnering die nog altijd ter sprake komt.
Betrokkenheid
Twijfels en doorzetten
Hoewel ze tegenwoordig vol overtuiging voor de klas staat, was dat niet vanzelfsprekend. “Omdat ik altijd rustig en timide was, bang om te presenteren, had niemand verwacht dat ik het onderwijs in zou gaan.” In haar vierde jaar twijfelde ze zelfs nog. “Ik koos pas op het laatste moment voor de opleiding tot onderwijsassistent.”
Bij de overstap naar de pabo moest ze op extra gesprek komen. “Ze twijfelden of ik het aan zou kunnen. Mevrouw Glashouwer is toen met mij meegegaan. Hierdoor kon ik toch starten.” De pabo rondde ze vervolgens succesvol af. “School en stages gingen me goed af. Ik heb bewezen dat ik het kon.”
Toch herkent ze een terugkerend patroon. “Vaak is mijn eerste indruk niet meteen goed. Ik ben zelfs een keer afgewezen voor mijn eindstage. Maar als mensen me echt leren kennen, zien ze wat ik kan.” Die bewijsdrang om te laten zien wat ze in huis heeft, heeft ze altijd al gehad. Hoewel ze soms nog steeds aan zichzelf twijfelt, zorgt die drang er ook voor dat ze nooit opgeeft. Ze weet diep van binnen dat ze het in zich heeft.
Zelfvertrouwen
Wat ze haar leerlingen meegeeft
Veel van wat ze zelf leerde, gebruikt ze nu in haar werk. “Dat je iets kunt bereiken als je ervoor gaat. Dat een eerste indruk niet alles zegt over wie je bent. Dat je hulp mag vragen en hulp moet aannemen. Hoezeer je dat als puber ook niet wilt.” Ook probeert ze structuur en orde mee te geven. “Dat zat altijd al in mij.”
Bovendien leerde ze zichzelf te kunnen zijn. “Als puber trek je je veel aan van wat anderen zeggen. Dat heb ik ook gehad. Maar op het vo heb ik geleerd dat ik goed ben zoals ik ben. Dat neem ik mee. En dat geef ik ook echt door aan mijn leerlingen.”
Het mooiste aan haar werk? Ze straalt als ze antwoord geeft: “De kinderen zien groeien. Als ze zeggen: ‘Ik snap het niet’ en het lukt daarna toch. Die succeservaring, daar doe je het voor. En dat ze plezier hebben met elkaar, genieten van kleine dingen.” Daarnaast vindt Milène het erg leuk dat ze bij de OGO-school haar eigen ideeën kan toepassen in het onderwijs.
Natuurlijk zijn er ook uitdagingen. “Als dingen me persoonlijk raken. Of als het heel druk is, met toetsen, rapporten, oudergesprekken, onverwachte dingen en extra taken zoals werkgroepen. Dan moet ik mijn grenzen bewaken.” Dat heeft ze moeten leren. “Het leven draait niet alleen om werk, hoe leuk het ook is.”
Vertrouw in jezelf
Zou ze iets anders doen als ze opnieuw leerling was? “Ik denk het niet. Je ontwikkelt jezelf op deze manier. Misschien had ik zelfverzekerder willen zijn, maar ik heb nergens spijt van.”
Haar boodschap aan leerlingen die twijfelen over hun toekomst is helder: “Zet door en heb vertrouwen in jezelf. Natuurlijk, motivatie hebben is een basisvereiste, net zo goed als dat je ook anderen nodig hebt. En neem de tijd. Je hebt nog je hele leven. Ga ontdekken wat je leuk vindt. Het maakt niet uit als het wat langer duurt. Het gaat om jouw geluk, niet om wat anderen van je verwachten. Vertrouw op jezelf en ga door als je weet dat je het kunt!”