Oud-KWC'er Kevin vertelt

Zeven jaar KWC

“Op welke afdeling ik heb gezeten? Op welke niet?” antwoordt Kevin lachend. “Ik ben begonnen op tto-vwo en ben uiteindelijk van school gegaan met een havo-diploma en verschillende vwo-certificaten, zoals wiskunde, natuurkunde, Engels, ANW, mijn profielwerkstuk en social sciences. Ik had het profiel Natuur & Techniek en heb uiteindelijk zeven jaar op het KWC gezeten.”

Meer dan alleen Engels

Voor Kevin was de keuze voor tweetalig onderwijs heel bewust. “Dat was echt mijn eigen keuze. We hebben Engelse familie en ik wilde graag goed met hen kunnen communiceren. Een bijzonder moment was de zomer tussen de tweede en derde klas, toen ik in mijn eentje naar mijn opa en familie in Engeland ging.”

Dat Engels gebruikt hij inmiddels dagelijks. “Op mijn werk communiceren we eigenlijk bijna alleen maar in het Engels.” Maar volgens Kevin is dat niet de grootste winst van tto. “TTO was superleuk. Ik zou het iedereen aanraden; wat mij betreft zou het standaard moeten zijn. De verdieping op het gebied van wereldburgerschap en cultuur is uiteindelijk misschien nog wel waardevoller dan het Engels zelf. Die taal leer je op een andere manier ook wel, maar juist het bewustzijn van andere culturen en hoe je daarmee omgaat, bijvoorbeeld tijdens uitwisselingen, is ontzettend waardevol.”

Hij vergelijkt het met een gereedschapskist. “In de eerste drie jaar kom je binnen met een lege gereedschapskist als het om Engels gaat. Daarna spreek je de taal vloeiend en heb je nog drie jaar om echt met die gereedschapskist te leren werken.”

Ook de lessen International Baccalaureate zijn hem bijgebleven. “Daar leer je bijvoorbeeld hoe een advertentie, roman of televisieprogramma in elkaar zit. Je leert taal analyseren en begrijpen. Dat doe je in het Engels, maar die vaardigheden neem je ook weer mee naar het Nederlands. Ik was helemaal geen fanatieke lezer, maar juist daardoor heb ik enorm geleerd om taal beter te doorgronden.”

Overal aan meedoen

Wil jij een uurtje iets met die klas doen?

“Ik kijk met ontzettend veel plezier terug op mijn schooltijd.” Op een gegeven moment begon het schoolse hem wel tegen te staan. “Ik was niet klaar met school, maar wel met het schoolse. Ik werkte ondertussen in de Efteling, wilde graag geld verdienen en had de theorieboeken voor de vliegopleiding al thuis liggen. Ik wilde gewoon door.”

Tegelijkertijd was hij misschien wel één van de meest betrokken leerlingen van de school. “Ik was altijd dat brave jongetje, keurig gekleed en altijd in gesprek met docenten. Ik stond vaak al ruim voor school klaar en wilde overal aan meedoen.”

Daardoor wisten docenten hem ook goed te vinden. “Mevrouw Carla Salden kwam weleens naar me toe: ‘Wat heb jij het derde uur? Mooi, er is een uitvaller bij de brugklas vwo voor Engels. Wil jij een uurtje iets met die klas doen?’ Ook voor open dagen, extra activiteiten en reisjes werd ik vaak gevraagd.”

Warm hart

Ook denkt hij met plezier terug aan science-docent Jan Menke Hopma. “Hij was bezig met een 3D-printer en een project voor de brugklassen. Daar ben ik samen met klasgenoten bij gaan helpen. Dat vond ik geweldig. Zo hoefde ik ook geen dingen te doen die ik niet leuk vond.”

Nog altijd draagt Kevin het KWC een warm hart toe. Regelmatig helpt hij tijdens open dagen en andere activiteiten. Tijdens ons gesprek wordt hij op de gang zelfs nog herkend door een leerling die vroeger bijles van hem kreeg in de exacte vakken.

Niet alles vond hij overigens even leuk. “Woordenlijsten leren, vooral voor Frans en Duits, vond ik echt niks.”

Je eigen pad mogen lopen

Als hij terugkijkt op zijn schooltijd overheerst vooral dankbaarheid. “Met ontzettend veel plezier en dankbaarheid. Zonder deze school was het echt anders gelopen. Ik heb hier mijn eigen pad mogen lopen.”

Daarin speelde één docent voor hem een bijzondere rol. “Mevrouw Van Wijck, mijn mentor in de eerste klas en docent wiskunde. Zij voelde toen eigenlijk al aan dat ik misschien wel het eerste Agora-kind binnen het reguliere onderwijs was. Ze dacht met me mee en gaf me de ruimte om mijn eigen route te volgen. Eigenlijk was dat een soort Agora voordat dat bestond.”

Ruimte voor eigen programma

Van droom naar cockpit

“Mijn eerste droom was trouwens treinmachinist worden. Later werd dat piloot.” Volgens Kevin hielp het KWC hem ook daarbij. “De school gaf me de ruimte om mijn eigen programma te maken. Daardoor kon ik naast school ook werken en andere dingen doen die belangrijk voor me waren. Een vervolgopleiding ziet ook dat je naast school werkervaring opdoet. Dat vormt je als mens. Dat heb je ook nodig.”

De selectie voor de KLM Flight Academy noemt hij nog altijd spannend. “Eerst krijg je psychologische testen, medische keuringen, groepsopdrachten en vragenlijsten. Dat is een hoepel waar je doorheen moet; daar heb je nauwelijks invloed op.” Daarna volgden vier dagen in een simulator. “Je moet laten zien dat je een hele steile leercurve hebt.” En vervolgens het toelatingsgesprek. “Dat voelde als een sollicitatiegesprek voor zowel de opleiding als KLM. Uiteindelijk wordt er gestemd of je wordt aangenomen. Ik kan me de mail met de uitslag nog heel goed herinneren.”

De mooiste baan ter wereld

Afwisseling en tijdsverschillen

Inmiddels werkt Kevin ruim drie jaar als piloot bij KLM. “Het mooiste is dat je zo’n enorme kist mag besturen, met vierhonderd mensen aan boord, naar de andere kant van de wereld. Daarnaast mag je tijd besteden met geweldige bemanning.” Ook de afwisseling spreekt hem aan. “Als ik terug ben op Schiphol, blijft het vliegtuig daar staan en stap ik in mijn auto. Je kunt je werk daar echt achterlaten.”

Dat betekent niet dat het altijd makkelijk is. “De nachten doorhalen en de tijdsverschillen hakken er wel in. Gemiddeld sla ik minimaal één nacht slaap per week over.” Toch past het leven als piloot goed bij hem. “Gelukkig is ritme niks voor mij. Ik maak ongeveer 35 tot 40 vliegreizen per jaar van drie tot zes dagen.”

Doorzettingsvermogen en je droom ontdekken

Volgens Kevin is talent alleen niet genoeg. “Je hebt allereerst het juiste vakkenpakket nodig. Daarnaast doorzettingsvermogen en een droom. Je moet dit niet zomaar willen.” En, zegt hij eerlijk: “Je moet ook het geluk hebben dat je door de juiste hoepeltjes springt.”

Terugkijkend zou hij weinig anders doen. “Ik denk weleens dat ik het mezelf soms best wat makkelijker had kunnen maken. Op dat moment lijkt alles enorm groot en spelen er zoveel randzaken mee. Maar als je je gewoon focust, is het eigenlijk best goed te doen.”

Zijn advies aan leerlingen die nog niet weten wat ze later willen worden, is helder. “Ga er gewoon voor, ook als je nog niet precies weet wat je wilt. Ga ontdekken. Er zijn altijd dingen die je leuk vindt. Kies daarvoor, want je moet het nog zo lang doen.”

En fouten maken? “Kies gerust ook eens verkeerd. Daar leer je misschien nog wel meer van. Maar ga uiteindelijk wel voor je droom. Met doorzettingsvermogen vergaar je de kennis vanzelf, maar die innerlijke drive is minstens zo belangrijk.”

Het gaat om jouw toekomst

Pak die kansen

Tot slot heeft Kevin nog één boodschap voor huidige KWC-leerlingen. “Eigenlijk zit het antwoord al in de vraag: pak die kansen. Ze zijn er.” En als die kans er nog niet lijkt te zijn? “Dan moet je op een nette manier je mond opendoen. Ga naar je mentor, want het gaat om jouw toekomst. Maak een plan. Iedereen wil met je meedenken, maar uiteindelijk moet je het zelf doen.”

Kevin sluit af met een quote van Coco Chanel die hij jaren geleden al gebruikte tijdens de speaking contest van tto:
“If you are born without wings, do nothing to prevent them from growing.“